یکشنبه, 22 دی 1392 16:45

سوم ـ غفلت:

نوشته شده توسط 
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

     در فرهنگ ما غفلت از جملۀ اصطلاحاتی ست که همگان با معانی آن آشنا می باشند، اگر چه بدون تردید، اغلب از تحقق مسئولیتی که این معنای آشنا، بر باوردارندۀ خویش تحمیل می کند، شانه خالی نموده و طفره رفته اند.
     آنچه در مورد غفلت تذکر آن لازم و بی توجهی دربارۀ آن آفت زاست اینکه: مراد از غفلت منفی، همان بی توجه بودن و غافل بودن از خدا، دین او، احکام شریعت او، پیام آوران و اوصیاء او، کتاب او، راه و روش اوست! از اینرو، اگر غافل بودن از خود، از استعداد های وجودی خود، از رسیدن به کمال شایستۀ خود و... مورد نکوهش قرار می گیرد، هم از آن جهت است که درین فرهنگ، انسان را برای امر برتری و چیز والاتری آفریده اند و بقول لسان الغیب:

از دل و جان شرف دیدن جانان غرض است
غرض اینست وگرنه دل و جان اینهمه نیست
     زیرا در شرایطی که فرد از خود غافل می گردد، از قرار دادن خود و قوا و نیروهای قلبی و قالبی خود در جهت آنکه « او» را برایش آفریده اند، باز می ماند.
و دقیقاً از همین روست که حضرت سجاد (ع) نه تنها در موارد متعددی آنرا نکوهش نموده که بارها از خداوند درخواست نموده است تأثیر این آفت هستی سوز را از وی دور سازد. چنانکه ضمن دعای چهل و هفتم صحیفه دارد:
... وَ نَبِّهْنِي مِنْ رَقْدَةِ الْغَافِلِينَ...
« و مرا از خواب بیخبران ( آنانکه از راه حق دوری گزیده اند ) بیدار نما!»
     و در موردی دیگر می فرماید:
... اَللّٰهُمَّ اِنّی اَعُوذُبِکَ مِن... سِنَةِ الغَفلَةِ.
« بار خدایا! بتو پناه می برم از خواب غفلت».
     در واقع بواسطۀ همین خطرخیزی و آثار شوم آن بوده است که عزیز مطلق، به حبیب بر حقش (ص) لطفی ویژه نموده، او را بخطاب جانبخش و روحنواز: ... وَلا تَکُن مِنَ الغافِلینَ...
( از بیخبران مباش ) افتخار بخشیده است.
     حضرت در دعای هفدهم ـ که دعای پناه گزینان بحق از شر شیطانش می توان نامید ـ غفلت را مایۀ اعتماد و تمایل به ابلیس معرفی می دارد:
« ... وَ اَیقِضنا عَن سِنَةِ الغَفلَةِ بِالرُّکُونِ اِلَیهِ»
« و از خواب غفلت که سبب اعتماد و میل به اوست، بیدارمان گردان».

خواندن 1367 دفعه آخرین ویرایش در چهارشنبه, 21 خرداد 1393 11:47
محتوای بیشتر در این بخش: « چهارم ـ شهوت: دوم ـ حسد و اسراف: »

بحر ادب

  • گلچین کتاب

  • عکس جمله

  • منتخب اشعار