چهارشنبه, 25 دی 1392 19:22

شکوفاگری

نوشته شده توسط 
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

    طرفداران تربیت معنیدار، مرتبۀ برجسته و عالیِ آموزش و پرورش را فراسوی «سواد داشتن» و به حافظه سپردنِ معلومات دیگران دانسته و برآنند که آموزش و پرورش معنیدار خود را ملتزم میداند تا جامعه را به آن مرتبتِ از آگاهی و آگاهی بخشی، به آن درجۀ از کنش بارور و بارور سازنده و به آن پلۀ از بهره وری و غنای وجودی برساند که می تواند تمامی سطوح هویت انسانی را به عالیترین مراتب شکوفائی و ثمربخشی رسانیده و تمامتِ ظرفیتها و استعدادهای او را در جهت رشد بی وقفه و حد ناشناس، پویائی و سرعت بخشد.
    به دیگر عبارت: اینان را باور بر اینست که تعلیم و تربیت، هرگز نباید تنها به رهانیدن انسان از بی سوادی و حتی آگاه ساختنِ وی از دست آوردهای دانش و حکمت و... قناعت ورزیده بلکه باید با همۀ توان تلاش نماید تا انسان را به آن مرتبت از کمال علمی و عملی برساند که خود «مولد دانشی ارجمند و کنشی ارزشبار» گردیده و در این مسیر تا آنجا که حتی جای را گنجائی نمی باشد جلو برود!
    باید اذعان نمائیم که این نگرش برای عده ئی از دست اندرکاران امور تربیتی که معتقدند: در حال حاضر که حتی برای رهیدن از ظلمت آباد جهل و بی سوادی به اندازۀ کافی نارسائیها و ناتوانیها و دشواری های طاقت شکن و متنوع وجود دارد ـ تولید ِیأس نموده و می تواند آنان را به این گمان گرفتار سازد که بانیان و مدافعانِ چنین نگرشی، چون به دلایلی شناخته و ناشناخته، حوزۀ واقع گرائی و واقع نگری را ترک گفته و به بهره مندی از حداقل واقع نگری و واقع گرائی قناعت نموده اند، به دام نگرشی آرمانی گرفتار آمده اند!
    درست به همانگونه که طرفداران امر «کنترل فرهنگ»؛ جانبداران «محاصرۀ فرهنگی، تبعیض فرهنگی» و نیز طراحان و مدافعان «استعمار فرهنگی» را به هراسی شرم آور دچار می سازد! هر چند که علل موضع گیری هر کدام از دسته های یاد شده را چیزی تشکیل میدهد!
    به هر حال، آموزش و پرورش معنیدار نمی خواهد که: انسان تنها بی سواد نباشد؛ انسان تنها بی اطلاع نباشد؛ تنها رنجهای ناشی از بی سوادی او را رفع نموده و از حوزۀ زندگانیش بتاراند، تنها دردها و دغدغه های بالا خزیده از بی اطلاعی او را از میان بردارد؛ بلکه بر آنست تا عالیترین، ارزشمندترین، آزاد کننده ترین، طهارت بخش ترین، کمالزای ترین، روشن کننده ترین و در یک کلام هویت سازترین نتایج و ثمره های دانش و تربیت را در متن زندگانی او و در همۀ ابعاد، شکوفا ساخته و جانش را با «فهمی» یگانه دارد که گواراترین، پاکترین و دوامدارترین لذتهای ممکن در حوزۀ حیات را از طریق او و هستی او به نمایش گذارد!

     به دیگر بیان، این نگرش (تربیت معنیدار) معتقد است که: تنها زدودن زایده های ملال آور و اسیر کننده و تنها کنار افکندن آفتهای زیانبار برای رسیدن به حیاتی معنیدار کافی نمی باشد بلکه آنچه می تواند تحقق آن گونۀ از زیستن را ضمانت نماید آموزش و پرورشی است که: افزودن بر اینکه «زدایش» و «آرایشِ» همه جانبۀ ابعاد و لایه های وجود انسان را وجهۀ همت خود قرار داده و انسان را به آن درجۀ از احساس غنا و پُری و سرشاری نزدیک نماید که هرگونه احساس کمبود، خلأ و پوچی را از گسترۀ زندگانیِ او فراری می سازد! زیرا، تجارب همۀ اقوام و ملل مؤید آنند که: می توان با داشتنِ سواد، باز هم از موهبت برخورداری از نور دانش و طهارت علم و سواد محروم ماند!
    ممکن است که به اطلاعاتی متنوع مجهز شد، امّا از نعمت های بالیده از پیاده کردن آن اطلاعات در حوزه های مختلف زندگانی بی نصیب افتاد! چنانکه بخش عظیمی از نیروهای تحصیل کرده و مطلع خود ما ـ هم در گذشته و هم در زمان حاضر ـ گرفتار این کلاف سردرگم بوده و می باشند!
    و این مؤید آنست که همیشه این امکان وجود داشته و دارد که افرادی از نعمت سواد بهره مند بوده و از حضور اطلاعاتی قابل توجه برخوردار باشند، اما هرگز از نورانیت علمی، از درخشش تربیتی و از طراوت و شادابی فرهنگی به مفهوم کامل و معنیدار کلمه برخوردار نباشند.
    با این مایۀ از بینش، اگر به انبوهی از نظامهای تربیتی نظری ارزش محور و حق جویانه بیفکنیم متوجه این واقعیت تلخ و شکنجه آور خواهیم شد که: این نحلۀ از نهادهای پرورشی، به دلیل بی توجهی به گوهر معنا محوری، با آنکه ادعای رسانیدن انسان به مرحلۀ باروری را داشته اند، هنوز خود به مرحلۀ زایندگی، طراوت بخشی، شکوفا سازی و فرابری نرسیده اند!
    و این، خود هشداریست برای ما و جامعۀ مصیبت دیدۀ ما، تا اگر همتی دارد و بر آنست تا آنرا در حوزۀ تعلیم و تربیت هزینه نماید؛ به سراغ نحله ئی برود که از هر جهت دفاع پذیر، ارزشبار و تعالی بخش می باشد

خواندن 1897 دفعه

بحر ادب

  • گلچین کتاب

  • عکس جمله

  • منتخب اشعار