پنج شنبه, 26 دی 1392 12:30

ابقای صور اعمال

نوشته شده توسط 
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

    امروزه، همۀ شما دوستان عزیز و بزرگوار می بینید که: صور اعمال ما گُم و فانی نمی شوند! گاهی در خانه و... دستگاه ثبت تلوزیونی بوده و کنش دیگران را ثبت می کند! و گاهی هم که دستگاه ثبت بشری حضور ندارد ـ چنانکه از صدها سال پیش در نگرشهای دینی ما گفته شده است ـ ملائکه های موظف، همۀ اعمال ما را ضبط و ثبت نموده و هرگز صور آنها از بین نمی رود!
   یعنی همانگونه که ما با دستگاههای خشن و تیرۀ مادی فیلمی می گیریم، صور اعمال ثبت شده و باقی می ماند، وقتی هم ملائکه موظف با دستگاه ملکوتی و مثالی خود رفتار و کرداری را ثبت می کنند، هرگز از میان نمی رود!
   گاهی ما، بر فرش عزای فاطمه(س)می نشینیم و زمانی بر فرش شادمانی او؛ گاهی روز تولدش را جشن می گیریم و شادی می نمائیم برای اینکه:
    خداوند به ما ـ به عنوان انسان و نیز به عنوان امت و پیروان پدرش ـ منت نهاد و چنین بانوئی را، در عالمی که ما در آن بسر می بریم پدیدار و جلوه گر فرمود، تا او فرزندانی را تحویل جامعۀ بشری دهد که تاریخ را حکمت و آدمیت و پاکی و راستی و اخلاص و عرفان و آرامش و... آموختند! و گاهی بر فراش سوگش می نشینیم تا مثلاً دستگاه آرمانیش را بفهمیم! تا پایمان را جای پای او گذاشته و تنها ادعای محبت و پیروی نداشته باشیم؛ چرا که تنها با ادعای دوستی، کسی را به دوستی نمی پذیرند! زیرا دوربینی که ملائکه دارند، از دوربین هائی نیست که فقط ظاهر گرایش ها و اعمال را ثبت می کند؛ بلکه...!
   خوبست تا در این رابطۀ ویژه، حدیثی از پدر فاطمه(س)برای شما یادآور شوم. آن حضرت(ص) می فرماید: اِنَّ اللهَ لٰا یَنْظُرُ اِلیٰ صُوَرِکُمْ وَ لٰا یَنْظُرُ اِلیٰ اَعْمٰالِکُمْ وَلٰکِنْ یَنْظُرُ اِلیٰ قُلُوبِکُمْ وَ نِئّٰاتِکُمْ.
   خداوند به اینکه شما چه صورتهائی و چه شکلهائی دارد، به اینکه سیاه هستید یا سپید؛ کوتاه هستید یا بلند و... نگاه نمی کند!
   و جالب تر اینکه: به کارها و تلاشهائی هم که انجام می دهید نگاه نمی کند؛ نماز می خوانید یا ورزش می کنید؛ یعنی به صورت اعمال شما هم نگاه نمی کند، ولیکن به دلهای شما نگاه می کند تا معلوم دارد که «چرا» نماز می خوانید و یا ورزش می کنید؟! به آن تهِ دل و نیت و هدفیکه در دل حضور دارد ـ و بگو: به آن چرا؟! ـ نگاه می کند! لذا:
   به ماها هم که ادعا می کنیم دوستدار فاطمه و علی و اولادشان هستیم، نگاه نکرده، بلکه به دلهای ما نگاه می کند تا روشن دارد که: آیا نور حسین(ع) در آنها حضور دارد یا نه؟! آیا محبت فاطمه(س)در آنها شکوفا می باشد یا نه؟! و این نور و این محبت، چه مقدار نگرشها و گرایشها و گرایشهای ما را تغییر داده و جلا بخشیده است؟!
   آیا این نور، پس از ترک این مجلس هم با ما بوده و تا هرجا که رفتیم و بودیم و باشیم، ما را همراهی می کند یا نه؟

خواندن 1916 دفعه

بحر ادب

  • گلچین کتاب

  • عکس جمله

  • منتخب اشعار