پنج شنبه, 26 دی 1392 13:00

رهیدن از مادون

نوشته شده توسط 
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

     بسیار بجا و نیکو خواهد بود اگر ما به عنوان مدعیان محبت و پیروی از فاطمۀ زهرا(س)میان هدف و آرمانهای خود و آن بانوی بزرگوار ـ به ویژه برای روز یکشنبه ـ به عمل آورده برای دل خود روشن داریم که: آرزومندیم به چه نعمت و برکت و ارزشی دست پیدا کنیم؟! و در ژرفای قلب ما، چه خواسته ها، آرزوها و آرمانهائی لانه کرده اند؟! تا بدانیم و متوجه باشیم که اگر روزی از عمر خویش را گذاشته و برای تحقق زمینه ئی هزینه کرده ایم، در مقابلش چه به دست آورده و چه ارزشی عاید ما می شود؟!
    به هر حال، بی نیاز از تأکید می باشد که هر کسی هدفی دارد و فاطمه(س) در چنین روزی، برای قسمت اول آن «رستگاری» خواسته و بر آنست تا اگر عمرش را می دهد، در بدل، رستگاری به دست آورد!
    دانشی مردان و راز آموزانِ از اهل معرفت بر این باورند که: رستگاری یعنی «رهیدن از مادون، آزاد شدن از مادون؛ به آزادگی رسیدن و از قید و بند زمینه های مادونِ هویت خود جستن! به آثار و برکاتِ وارستگی مجهز شدن!
    از دیدگاه این آزادگان، وارسته کسی است که: می خواهد از دام آنچه انسانیت و هویت انسانیش را مخدوش می سازد، آزاد شود!
    بر آنست تا آنچه هویتش را در دام زمینه های مادون، پلیدی زا قرار و او را بی حرمت و بی کرامت می سازد، بر او و بر زندگانی او سلطه نداشته باشد!
    به آن درجۀ از آزادگی و رستگاری دست یابد که او را از دام آنچه طهارت و پاکیزگی برونی و درونیش را مخدوش میدارد، آزاد کند!
ما، ساده بینان و ساده گزینان آرمان نشناس، وقتی بگونه ئی واقع بینانه به خود متوجه هستیم، این واقعیت تلخ را در می یابیم که:
   گاهی اندیشه های انسان نا پاکیزه اند و زمانی گفتار انسان؛ چونانکه گاهی رفتار و گرایش او! آیا برای کسیکه خودش را پیرو و دوستدار فاطمۀ زهرا(س)قلمداد کرده و جا میزند، شایسته نمی باشد تا پندار و گفتار و تفکراتش را از آلودگی ها، نارسائیها، زمینه های کرامت زدای، احترام زدای و... پالوده سازد؟!
   هم ذهنش را از دام هوسهای پلشتی زای آزاد سازد؟! هم زبانش را از آنچه کلام و بیان را بی ارج، بی جاذبه، سبک و بی عفت می سازد؟! و هم گرایشهایش از چسبیدن به آنچه عملش را ملوس می سازد؟!
   فاطمۀ زهرا(س)بر آنست تا اول روزش «رستگاری» باشد از دام آنچه شخصیت او را تحقیر کرده و از دام آنچه پالودگی هویتش را مخدوش میدارد!
   از دام آنچه تابندگی و جاذبۀ ایمانش را تهدید می کند!
   از دام آنچه احترام و عزت وجودیش را خدشه دار می سازد!
   بر آنست تا: زمینه ها و اموری که شرافت، نزاهت و شأن وجودی انسان را مخدوش میدارند بر وی مسلط نباشند!
   بر آنست تا بر او حرص، ریاست طلبی، شهرت گرائی، هوسبارگی و... استیلا نداشته باشند! اموری که متأسفانه بر من و امثال من سلطه و حاکمیت همه جانبه و کاملی دارند!

خواندن 1826 دفعه
محتوای بیشتر در این بخش: « بالیدن از سرافرازی روزی چون عشق »

بحر ادب

  • گلچین کتاب

  • عکس جمله

  • منتخب اشعار