پنج شنبه, 26 دی 1392 13:34

بالهائی از نور

نوشته شده توسط 
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

    همه میدانیم که انسان مراتب اوجگیری و کمال را با دو بال «عقل و ایمان» پیموده و با بهره گیری از همین دو بال، خود را به اوج قله های سعادت، کرامت، والائی و هویت ربانی خود می رساند! و برای همین هم هست که خداوند در کلام مبارکش آنهائی که: با رویکردن به زمینه ها و امور خردناپسند و مورد نفرت ایمان و... از نورانیت و آثار برکتبار و حیاتبخش خردورزی و ایمان و تعبد محروم می سازند! بدترین جنبندگان معرفی فرموده است.
    قرآن مجید در آیۀ بیست و دوم ـ از سورۀ مبارکة انفال ـ می فرماید:
    إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِندَ اللَّهِ الصُّمُّ الْبُكْمُ الَّذِينَ لَا يَعْقِلُونَ *
    یقیناً، بدترین جنبندگان در نزد خداوند کرها و لال هایی می باشند که نمی اندیشند!
    باید باور کنیم: ناشنوای راستین و واقعی آنیست که: کلام عاقلانه را نمی شنود!
    به آنچه مورد تأئید خرد و اذعان خردورزان است، بی اعتنائی می کند! هشدارهای اهل خرد و تعقل را در زمینۀ رهیدن از زشتیها و پستی ها و... ناشنیده می گیرد!
   فریاد دلسوزان به حرمت، کرامت، عزت، آزادگی و غیره را پشت گوش می اندازد!
   ندای حیاتبخش دعوتگران به پاکی، آرامش معنیدار واقعی، سرافرازی و صلاح را گوش نمی کند!
   به دستور فرشتۀ خرد و ایمان بی اعتنائی کرده و آنرا ناشنیده می گیرد! و در یک کلام: گوش او، از شنیدن آنچه مایة عزت و کرامت و طهارت و رشد و آرامش اویند، ناشنوا می باشد!
  و لال نیز، همانیست که به واسطۀ پشت کردنِ به ایمان و خرد، از گفتن همۀ آنچه آمد، خود را محروم و فراری ساخته است! و چون، عملاً آن موضعی را گرفته و آن کاری می کند که هیچ جنبنده ئی انجام نمی دهد! یعنی چون عملاً خلاف فطرت و هویت خودش جبهه می گیرد، بدتر از هر جنبنده ئی می شود!
   قرآن مجید، باز در همین سورۀ مبارکه (آیۀ پنجاه و پنج) می فرماید که:
   إِنَّ شَرَّ الدَّوَابِّ عِندَ اللَّهِ الَّذِينَ كَفَرُوا فَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ *
   در واقع، اگر اینان خرد خدادادی را از فعالیت باز نداشته و پر و بال او را نمی سوختند، می توانستند آثار تفضل خداوند را در همه جا، همه وقت و همۀ زمینه ها مشاهده نموده و ضرورتِ دل سپردن به او را در ژرفای هستی خویش بیدار و فعال یافته و طبق احکام و دساتیر، عمل نمایند! امّا... !

    به عبارتی دیگر، اگر اینان در همۀ زمینه ها و امور حیاتی خردمحورانه عمل می کردند، خودِ نفس خرد، آنها را به نور تعبد، گیرائی ایمان و انسِ به حضرت معبود راهبری کرده، نه تنها از لغزیدن شان به ورطۀ حیوانیت جلوگیری می نمود! که، همۀ ارزشهای متعالی و ربانی را در آنها به کمال شکوفائی رسانیده و آثارشان را به نمایش می نهاد! زیرا، عقل معمولی میگوید که: اگر کسی به خودش، به عنوان انسان خردمند و خردورز ایمان داشته باشد!
    اگر کسی آدمیت خودش را آگاهانه و مسئولانه بپذیرد!
    خودش با همۀ وجود و توان و صراحت اعلام خواهد نمود که: توجه کردن، روی آوردن، وابسته شدن، تلاش کردن، تپیدن و خون دل خوردن برای آنچه مادون ارزش وجودی و رتبۀ هویت او می باشد، شرم آور است!
    زیرا، انسان عاقل و دلسوز به خویشتن؛ انسانیکه مشتاق تحقق صورت انسانی خود، از طریق نگرشها وکنشهای ربانی و قدسی می باشد، هرگز خودش را به آنچه ارزش آن از عقل و ایمان کمتر باشد نفروخته و نیروهای وجودیش را در راه چیزی کم بهاتر از نور خرد و ایمان هزینه نمیدارد!
    این در حالی است که امثال منِ بدبخت تبه روزگار، در اغلب ساعات عمر خویش، یا به فکر اشیائی هم ارز دمپائی هستیم! یا به فکر آن چیزی که «به زیر پا» قرارش می دهیم!
    در خانۀ هر کُدام از ماها، انواع ابزار و اشیاء غیر ضروری ـ ابزار و اشیائی که اصلاً بدانها «نیاز» نداشته و «هرگز» هم توان آنرا ندارند تا ما را در جهت تحقق و شکوفائی هویت ربانی و صورت انسانی ما یاری نمایند ـ حضور دارند! اما چند کتابی که در آن زمینه و رابطه یاریمان کنند نه!


    بچه هایمان را روانه میداریم تا زبان و فرهنگ بیگانه را بیاموزند! اما هرگز به این توهم گرفتار نیامده ایم تا روانه شان داریم که: زبان و فرهنگ دل، زبان خرد و فرهنگ تعبد و دلدادگی بیاموزند!
    من بنده ـ همانطور که همه میدانند ـ مخالف زمینه های یاد شده نمی باشم! زیرا: با بیل و کلنگ و ارّه و تیشه و کامپیوتر و... هیچ آدم معمولی ئی، سر جدال و دشمنی ندارد؛ اینها همه وسیله اند! منتها:
باید دید که این وسیله ها را برای ساختن، پرداختن و تزئین هویت ربانی و صورت انسانی خود می خواهد و بکار می برد؟! یا برای تخریب و تلاشیِ آن؟!
به هر حال باید بپذیریم که: «تا ویژگیها، احکام، آثار و ضروریات ذاتی» آنچه گوشه هائی بس فشرده و اندکِ از آنها آمد، محقق نشده و عملاً در جهان واقع ظهور و حاکمیت نداشته باشند، از «نجاح و صلاح و فلاح» خبر و اثری نخواهد بود!

خواندن 1652 دفعه

بحر ادب

  • گلچین کتاب

  • عکس جمله

  • منتخب اشعار