پنج شنبه, 26 دی 1392 15:03

غزلِ درد

نوشته شده توسط 
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

    باید تأکید داریم که در دین اسلام، داشتن مال، نیرو و قوت و... بذاته بد و مذموم نمی باشد! منتها به شرط اینکه: در زمینۀ تلاشی و فساد مکارم اخلاقی؛ در مسیر تخریب هویتِ ربانی و در راه کرامت زدائی، حرمت زدائی، عزت زدائی، آزادی ستیزی، آرامش ستیزی و در یک کلام: در طرق مخالف رتبۀ وجودی انسان مصرف نشود!
    انسان مسلمان حق دارد تا از نظر سیاسی قدرتمند بوده، مملکتی مقتدر و دارای اقتداری چشمگیر ـ آنهم در سطح جهانی داشته باشد؛ و... ، امّا، این نکته را نیز باید بداند و بکار بندد که:
می خواهد تا این سیاست و مدیریت را در راه تحقق چه هدف و زمینۀ شکوفائی چه آرمانی مورد توجه، بهره وری و... قرار دهد؟!
آیا بر آنست تا از آن، در راه مثلاً «اقامۀ نماز و سایر عبادات الهی» بهره گیرد؟! یا در راه اقامۀ لذت و شهرت و شهوت و ریاست های ابلیس محور؟!
البته مراد من تبه روزگار، از «نماز و عبادتها و...»، نماز واقعی است و نه این نماز بی اثر و بی هنر و مسخره ئی که من می خوانم!
چرا که به عقیده و باور اهل نماز واقعی: نمازی که نتواند عزتِ الهی مرا در همۀ ابعاد و شئون حیاتی ـ اعم از فردی و جمعی، سیاسی و اقتصادی و... ـ تحقق بخشیده! و نتواند تا: مرا از انواع ذلتهای حیاتی ـ و باز هم اعم از فردی و جمعی و سیاسی و... ـ رهائی بخشد، اصلاً نماز که نیست؛ هیچ، حتی رقص میمونوار هم نمی باشد!
    نمازیکه «منِ مبلغ» را بر کرسی و منبر پیامبر(ص)بر آن دارد تا دشمنان پیامبر(ص) را دعا گویم! نماز نیست؛ و قرآنی که نتواند مسیر زندگانی ام را در همۀ ابعاد و جمیع شئون روشن، برکتبار، آرامش بخش، عزت نمای و... سازد، قرآن نخواهد بود!

    به عبارتی روشن تر، نه من اهل نماز واقعی هستم! و نه اهل قرآن واقعی! اصلاً من با «نمازِ واقعی و قرآنِ واقعی» آشنائی نداشته و از هر دو، دور افتاده ام! نه تنها بین من و این زمینه ها و امور الهی فاصله و جدائی افتاده است، که: نماز و قرآن و... با زبان گوهر و حقیقتِ خود مرا «لعنت» می کنند!
   به هر حال، داشتن نیروهای سیاسی، اقتصادی، فرهنگی، هنری و... حق هر مؤمن و مسلمان می باشد، اما این را هم باید بداند و تأمل کند که: در راه تحقق چه چیز و چه امری از آنها بهره می گیرد؟!

   انسان حق دارد تا به نیرو و توان همۀ زمینه های شناخته شده مجهز باشد، مشروط بر اینکه همه را در جهت عبادت و در مسیر خواستهای حق و در جهتِ تحقق هویت ربانی و کرامت و حرمت و عزت و شرافت و آزادگی و آرامش خود او باشد! و نه در جهت مخالف!

خواندن 1885 دفعه
محتوای بیشتر در این بخش: « گوهربینی حق اعراض »

بحر ادب

  • گلچین کتاب

  • عکس جمله

  • منتخب اشعار