جمعه, 27 دی 1392 09:18

رابطه با چه؟!

نوشته شده توسط 
این مورد را ارزیابی کنید
(1 رای)

    تجربه ها و بررسی دقیق اهل دل نشانداده اند که: گاهی انسان با «خودِ حیات، شخصِ حیات، ذات و حقیقت و گوهر حیات» رابطه و پیوند برقرار کرده و به این فکر می باشد که خودِ گوهر حیات را تقویت نماید؛ چرا که از زیستن، جز رشد و تنور نفسِ حیات ـ آنهم به نحو و به شکل متعالی آن و جز گوهر حیات به مفهوم ربانی آن ـ چیز دیگری نمی خواهد.
    همه می دانیم که: یکی از نامهای مبارک حضرت حق(ج)«حیّ» است؛ و بعضی از بزرگان کوی معرفت و خداشناسی و سالکان طریق محبت و دلدادگی معتقدند که «اسم اعظم» خداوند در دو کلمۀ «حیّ و قیوم» نهفته است!
    بر مبنای این باور، اگر خداوند علمی دارد، علم وی از سدنه های اسم مبارک «حیّ» است؛ و اگر سمع و بصر و حکمت داشته و لاجرم سمیع و بصیر و حکیم می باشد، همة اینها و امثال اینها از یاوران و کمک کاران و سدنۀ اسم مبارک حی می باشند.
    چرا که اگر مثلاً خداوند رازق می باشد، اول باید «حی» باشد، بعد «رازق و...». پس، از دیدگاهی کاملاً ویژه، سایر اسماء افعال و... در خدمت اسم مبارک حی بوده و با نور همین اسم متنور می باشند.
   و حتماً شنیده اید که: پس از تسویۀ جسد و صورتِ انسان نوبت رسید به کار ویژۀ نهائی؛ و قرآن این مرحله را چنین توصیف و طراحی فرموده است:
   فَإِذَا سَوَّيْتُهُ وَنَفَخْتُ فِيهِ مِن رُّوحِي فَقَعُوا لَهُ سَاجِدِينَ حجر؛29

     در واقع در این مرحلۀ بشکوه، خداوند رشحی از همین گوهر ربانی را برای خلیفۀ خودش هبه فرمود! و لذا، اگر ما احساس حیات و زنده بودن داشته و یا ادعا می کنیم؛ و یا اگر گهگاهی حیات واقعی از حوزۀ وجودی ما تبارز و تجلی دارد، این حیات و آثار و... آن، جلوه ئی و مظهر جلوه ئی از اسم مبارک حیّ می باشد.

خواندن 2149 دفعه
محتوای بیشتر در این بخش: « حیات برای چه؟! الگو نمایی »

بحر ادب

  • گلچین کتاب

  • عکس جمله

  • منتخب اشعار