جمعه, 27 دی 1392 16:08

راهِ رسیدن

نوشته شده توسط 
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

    وقت بنده به پایان خودش نزدیک می شود؛ اگر فرصتی دیگر پیش آمد، باز هم درین زمینه حرفهائی خواهم گفت و نیز، از اینکه: آیا می شود که به تناسب شرایط و احکام نشئه فعلی، تجربه ئی از نمونه های نعم بهشتی را بدست آوریم یا نه؟!
عجالتاً و بگونه ئی فشرده می گویم: آری.
حتماً شنیده اید که موسی(ع)به خداوند فرمود: رَبِّ! کَیْفَ اَصِلُ اِلَیْکَ؟! قٰالَ: دَعْ نَفْسَکَ وَ تَعٰال.
 پروردگارا! چگونه به تو پیوندم؟! فرمود: خودت را وداع (رها و نفی و فراموش) کن و بیا!
به هر حال، اگر خام اندیشی و خام گرائی را وداع نماید؛
اگر محدود اندیشی و محدود گزینی را وداع نماید؛
اگر نیاز نماها و داشتنی هائی که مورد پسند و گرایش خود ستیزان می باشد وداع نماید؛
اگر نیازهای نورانی، فراگیر، ربانی و پایندۀ خود را شناخته و مرتفع سازد؛
اگر ارزش نماهای بلاهتبار، مشغولیت زای و از رشد باز دارنده را وداع نماید؛
اگر به ارزشهای «الهی» تمسک عاشقانه پیدا کند؛
اگر دلسوزی و مهرورزی خود را از زمینه های محدود سازنده پس گرفته و متوجه مواطن و نشئه های لطیف تر و شریف تر و زمینه های مصطفوی و علوی سازد؛
اگر آرمانهای خود را همان آرمانهای حضرت زهرا(س)قرار داده و نیروها و همت خود را متوجه تحقق همانها دارد؛
اگر از خرد و بصیرتی مصطفوی و علوی بهره گرفته و برخوردار گردد؛
اگر واقعاً به «باوری» فاطمی مجهز شود؛ و...
اولاً: از اسارت تفکر تک ساحتی رهائی پیدا کرده و نسبت به امور و زمینه های ربانی و الهی بیدار و حساسیت و عشق بهم می رساند؛
از تنگنای موضعگیریهای تک ساحتی و محدود کنندۀ نظری و عملی و پی آمدهای تحقیر کننده و ذلتبار آن رهائی پیدا می کند؛
و این باعث خواهد شد تا نیروها، همت و غیرت و بصیرتش متوجه موضعگیریهای چند ساحتی ـ فرا ساحتی ـ و فرا کشنده باشد؛
از ضَلتِ جهتگیریهای تک ساحتی، گمراهی آور و زیانبار رهائی پیدا کرده؛ آشنا، پیگیر و بهره مند از جهتگیری نامیرا و پایانه ناپیدا و آثار الوهی آن گردد؛
از سلطۀ روشگزینیهای تک ساحتی آزاد شده و از برکات و روشگزینیهای چند بعدی و خدای محور بهره مند گردد؛
از دام ابزارگزینیهای تک ساحتی رهائی یافته، ابزارگزینیهای ملکوتی، جبروتی و... را وجهۀ همت خود قرار دهد؛ و
ثانیاً: به احساس ضرورتِ هزینه کردنِ نیروهای خویش در جهت حیاتی فرا رونده و الوهی مجهز شده و به: جلوگیری از «هدر رفتن» سرمایه های تعالی بخش خود موفق گردد؛
به احساس ضرورت «مجهز شدن» به «باور نامیرا» و پی گرفتن جهت، موضع و ارزشهای نامیرا و... دست یافته و مجهز و پویا گردد؛
به احساس ضرورتِ مبارزه با آفتهای وجودی و سرمایه های ربانی خود ـ آنهم در همۀ نشئه ها و مواطن ـ عملاً مجهز و پویا گردد؛
به احساس ضرورتِ شناسائی ارزشها، زیبائیها، آثار و برکات کرامتبار تفکر و باور ربانی مجهز شده، توانها و همت خود را صرف تحقق آنها سازد؛
و در یک کلام: اگر به بینش و کنش و باوری «فاطمی» آراسته گردد، شبیه همان حیاتی را فراچنگ تواند آورد، که فاطمۀ زهرا(س) عملاً در آن قرار داشت و دارد!

 

رَزَقَنَا اللهُ وَ اِیّٰاکُمْ!

خواندن 1991 دفعه

بحر ادب

  • گلچین کتاب

  • عکس جمله

  • منتخب اشعار