پنج شنبه, 03 بهمن 1392 13:40

توسعۀ ابزار محور

نوشته شده توسط 
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

     از نیرنگهای دردبار افسونگران سود پرستِ دنیای فن سالاری قالب کردن « اصل توسعه » به عنوان یک ارزش و لاجرم یک وجیبۀ متمدنانه می باشد. این اصل که با تبختر و افتخاری عجیب مورد تعبد قرار گرفته و حتی عده ئی از مزدوران منافق سیرت شان در جهان اسلام نیز آنرا از اصول دین ( تمدنِ ) مورد نظر فن سالاران پذیرفته و با آب و تابی ترحم انگیز و رسوا کننده تبلیغ کرده، و بدین وسیله زمینۀ اسارتِ بچه مسلمان ها را فراهم می دارند، همانند سایر ابعاد و زمینه های فن سالاری جهتی ابزاری داشته و همۀ افتخارش را از « گِرد کردن، به مصرف رسانیدن و فراچنگ آوردن سود » مادی بیشتر فراچنگ می آورد.
     در این نگرش، ابزار رنگین مدرن متنوع جاذب، ذوق خرید و مصرف ( = تخریب ) آنرا بر می انگیزد؛ تا عددِ سود بالاتر رفته و سود پرستان با تفرعن و تبختر اعلام نمایند که رقم سود امسالۀ دولت یا کارخانه و... چند رقم ( درصد ) بالاتر رفته است! حال، در فرایند این توسعه، چه مقدار انسان و هویت او تحقیر شده؟ چه مقدار از وی شخصیت زدائی شده و ابزار گونه مورد بهره کشی قرار گرفته؟ چه مقدار از ارزشهای اصیلِ وجودی او به فراموشی سپرده شده؟ چه مقدار از آزادیهای معنیدارش زایل شده و بر اسارتها و وابستگیهای خفت بارش ـ به ابزار و... ـ افزوده شده؟ چه مقدار به آرامشِ روحنواز معنوی او ضربه و زیان رسیده و بر دلهره و اضطرابها و هراس های دردانگیز و خجلتبار او افزون گردیده است؟ چه مقدار از ارزشهای عرفانی، عاطفی و اخلاقی وی بازیچه قرار داده شده است؟ چه مقدار به حذف هویت انسانی رضایت داده شده؟ چه مقدار به عامل تخریب هویت خود، تخریب طبیعت پیرامون خود، تخریب دست ساخته های خود و تخریب امکانات وجودی خود بدل شده؟ و در یک کلام: چه مقدار انسانیت از چشم افتاده و هویتِ الهی انسان تخریب شده، عقب مانده، از رشد جدا افتاده و زیان دیده و... مهم نیست! فقط باید ابزار و سودِ حاصله از زمینه های مادی ـ ابزاری توسعه پیدا کند!
     در این نگرش آنچه اصلاً مورد توجه قرار نگرفته، اصلاً ارزشِ توجه کردن پیدا نکرده و اصلاً محلی برای حضورِ معنیدار فراچنگ نیاورده است، انسان می باشد و لاغیر! آنچه توسعه و شکوفائی واقعی و هستیمندانه اش هیچ گونه موضوعیت، اصالت و ارزشی نداشته و ندارد انسان بوده، با راندنِ عملی او از میدان توسعۀ درونذاتِ ربانی و پذیرشِ رذیلانۀ غیبت او در این روند بلاهتبار، اصالت و ارزش را ظاهراً به ابزار و سود داده اند ولی واقعاً همانگونه که بارها تذکر دادیم به تخریب! که افسونگرانِ نظام فن سالاری آن را « توسعه » جا زده اند.

خواندن 1687 دفعه
محتوای بیشتر در این بخش: « تمرکز و تکاثر زدگی بی معنائی »

بحر ادب

  • گلچین کتاب

  • عکس جمله

  • منتخب اشعار