یکشنبه, 06 بهمن 1392 14:10

بی ارج سازی خود

نوشته شده توسط 
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

    « لاندمان » در کتاب « انسان شناسی فلسفی » آورده است که:
    « انسانی که تا به حال خود را مسلط بر طبیعت و خویشتن می دانست، بایست با تمام وجود چون سایر موجودات در اعماق سیر جبری تکامل ماده غرق شود. او نه اختیار داشت و نه حق انتخاب. ... اصالت ماده و سیر قوانین طبیعی، ایمان را که انسانهای پیشین بر آن تکیه می کردند و قدرت می یافتند در هم ریخت و آنها را در ویرانۀ تئوری و تکامل بی هدف و نامعلوم رها کرد. قدرت عمل و تعیین خود از انسان گرفته شد و او را مجبور به تصدیق برابری اهمیت خویش با سایر موجودات جاندار کرد. بشر بجای اینکه طبیعت را موضوع عمل خویش بداند و آنرا به میل خود تغییر دهد، مطیع ارادۀ آن شده کسوت بندگی مطلق را بر خود پوشاند. او به کسوت حیوانات، گیاهان و سنگهای بیابان « آراسته » شد. » ([1])



[1] ـ به نقل از سرمایة تاراج رفته، ص 133 و 134

خواندن 1433 دفعه آخرین ویرایش در سه شنبه, 27 اسفند 1392 12:52
محتوای بیشتر در این بخش: « سنجش گریزی خود ویرانگری »

بحر ادب

  • گلچین کتاب

  • عکس جمله

  • منتخب اشعار