چهارشنبه, 23 بهمن 1392 12:00

بخش دوم ـ نشانه گذاری

نوشته شده توسط 
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

     در این بخش به ذکر لزوم رعایت پاره ئی از نشانه ها و علامتها در نوشته می پردازیم که:
     1 ـ درست و روان خواندن نوشته را مهیا می کنند.
     2 ـ درست و کامل فهمیدن مطلب را میسر می سازند.
     3 ـ برخی از گنگی ها، ابهام ها و نارسایی ها را برطرف می سازند.

     از ظهور این نشانه ها در شیوۀ نگارش زبان فارسی مدت چندانی نگذشته و پس از آشنایی نویسندگان ما، با شیوۀ نگارش دانشمندان غرب، در زبان فارسی رایج شده است.([1])
     یکی از اساتیدمان را باور بر این بود که: فارسی زبانهای امروزی فقط از آن جهت به رعایت این نشانه ها در نوشته های خود نیازمند می باشند که از طریق فصاحت و بلاغت دور افتاده و با خودِ وسایل اصلی کلام و بیان (کلمه ها، عبارتها و جمله ها)حرف دل خود را به صورتی کاملاً روشن بیان کرده نمی توانند!
     پذیرش این سخن بدین باورمان می رساند که: در صورت روشن، فصیح و بلیغ نوشتن مطلب، ما را به این نشانه ها و رعایت کامل و همه جانبۀ آنها نیازی نخواهد بود. به هر حال، از آنجا که شناسایی و احیاناً کاربرد بجای آنها در شرایط امروزی هرگز کاری لغو و بدون نتیجه نتواند بود، ما فقط به معرفی و ذکر محل و موقع کاربرد آنها بسنده می داریم:



[1] . زبان عربی از دیر باز با نشانه هائی همراه و آشنا بوده و در بهتر خوانی ـ بویژه در تجوید ـ از آنها بهره برداری شده و
می شود.

خواندن 1458 دفعه آخرین ویرایش در شنبه, 09 فروردين 1393 09:33
محتوای بیشتر در این بخش: « یکم ـ نقطه (.) دال ـ روش توصیفی »

بحر ادب

  • گلچین کتاب

  • عکس جمله

  • منتخب اشعار