چهارشنبه, 23 بهمن 1392 12:37

ششم ـ نشانۀ پرسشی(؟)

نوشته شده توسط 
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

     این نشانه که آنرا «علامت استفهام» نیز گفته اند؛ در موارد ذیل کاربرد دارد:
     الف ـ در آخر جمله و عبارتهایی که مستقیماً به شکل پرسشی طرح می شوند؛ مانند: کی می آید؟ او را چگونه یافتی؟ و... .
     تذکر: پرسشهای غیر مستقیم، که گاهی شکل پرسش در پرسش را به خود می گیرند؛ علامت استفهام لازم ندارند؛ مانند: از بو سعید پرسیدند که: بوعلی را چون یافته است.
     باء ـ بعد از کلمه ها و فقره هایی که جای جملۀ پرسشی را گفته و شخص را از تکمیل کردن جملۀ پرسشی بی نیاز کرده اند؛ مانند: در تاریخ عرفان، بهترین کتاب کدام است؟ نفحات الأنس؟ یا طرایق الحقایق؟
     جیم ـ وقتی مطلبی، حکمی، تاریخی و یا نامی  برای نویسنده گنگ و یا مورد تردید باشد؛ علامت پرسش را میان پرانتز نهاده و با این وسیله: هم خواننده را متوجه تردید خود می سازد؛ هم از کسی که درستش را می داند طلب یاری می کند؛ مثلاً:

 

گرفتار دو عالم رنگم از بی مهری نازت

 

 

اسیر الفت خود کن اگر می خواهی آزادم

     

     بیدل(؟)
    الهی! اگر کاسنی تلخ است، از بوستانست؛ و اگر عبدلله مجرم است؛ از دوستانست.
    الهی نامه، ص 21(؟)
    تذکر: در مورد گذاشتن علامت استفهام در میان ناخونه یا پرانتز و یا در خارج از آنها دوگونه برخورد می توان کرد:
    وقتی جملۀ داخل ناخونه و یا پرانتز مستقل و کامل باشد، علامت استفهام در داخل گذاشته می شود؛ و:
    هرگاه جملۀ داخل، ناقص و بخشی از جملۀ دیگری باشد، در خارج.
    در گرماگرم تلاشهای شدید نظامی  همچون فرشته ای فریاد می کرد که: «ای قوم! سرنوشت فرهنگ این مردم را به دست چه کسی سپرده اید؟»
    آیا در شرایطی که بر همۀ هستی ما می تازند، می توان گفت که: «بی طرف بودن معنا دارد»؟

خواندن 1407 دفعه آخرین ویرایش در شنبه, 09 فروردين 1393 09:35

بحر ادب

  • گلچین کتاب

  • عکس جمله

  • منتخب اشعار