دوشنبه, 16 تیر 1393 13:59

محور یگانگی - اقلیمی نوازشگر

نوشته شده توسط 
این مورد را ارزیابی کنید
(1 رای)

     همسرگرایان وفاکیش چون دریافته اند که طبیعت ازدواج از چشمه سار یگانگی سیرابی و شادابی کسب می کند؛ چون اذعان پیدا کرده اند که درخت مقدس ازدواج، غذایش را از زمین دل و اقلیم محبت فراچنگ می آورد؛ و چون به صورت تجربی  متوجه شده اند که ریشه در زمین مهرورزی دارند؛ بگونۀ تحسین آمیزی از خود، به محبت و یگانگی می گریزند. چرا که آنان را یقین، از این دریافت پر ساخته است که: نه جایی و زمینۀ دیگری برای روی آوردن وجود دارد و نه وسیله و گوهری دیگر برای شادابی و شکوفاییِ درخت مقدس ازدواج.
     اینان را این یقین محاصره کرده است که میوة سعادت و آرامش را فقط می توان از شاخسار مهر ورزیدن فراچنگ آورد؛ و نوشینۀ یگانگی را از شربت «محبت بخشی» و شیدائی به لب رسانید؛ از اینرو، اگر در زندگانیِ باهمی آنان نور محبت و شهد آرامشی وجود دارد، فقط بدان سبب است که آنان زمین دلهای خود را به نور مهر ورزیدن زنده ساخته، از چشمه سار مهر بخشیدن سیراب نموده و در سایه سار عشقِ به همسر پرورش داده اند.
     اینان گوهر یگانگی را در گنجینة هوشربای «بیگانگی از خود» و رمیدن از هوسهای غریزی ـ وهمی خود گنجینه داری کرده و در گلزار انس و الفتِ به همسر نگهداری می کنند؛ چرا که دریافته اند، راهی کوتاهتر، امن تر و هموارتر از این، برای رسیدن به گوهر یگانگی وجود نداشته و انحرافِ از این مسیر، دل مهرورز فرزند آدمی را به شرار بیگانگی و جدائی و تنهائی خواهد سپرد؛ و اینان همیشه، از سوزناکی این شرار هراسان و فراری اند! زیرا که قرار گرفتن در آن، شرار احساسِ تنهائی، احساس خالی بودن، ناقص و ناتمام بودن را بر آنها افزوده و بر شعلۀ «اشتیاقِ رهیدن از بیگانگی و رسیدن به یگانگی» هم، گاه گاهی می افزاید! و این آخری فقط زمانی روی خواهد نمود که بدبختی ها و ریشۀ بدبختی های دمیده از بیگانگی به شکل خردمندانه ئی دریافت گردند و لاغیر.

خواندن 1150 دفعه

بحر ادب

  • گلچین کتاب

  • عکس جمله

  • منتخب اشعار