دوشنبه, 20 مرداد 1393 09:11

باورهای نوازشگر - حرفتِ عشق

نوشته شده توسط 
این مورد را ارزیابی کنید
(1 رای)

     نگرش و باور همسرگرایان محبت پیشه به «خود و همسر خود» برخوردار از نوری مکاشف و واقعیت نمای و بینشی مطهر و ارزشبار بوده، در پرتو همین بینش و باور، از مرز سرمایه ها و امکانات و ظرفیت های ـ حتی بالفعل ـ برونذات گذر کرده، آن گوهر جبلی و فقرزدای و آن روح الهی و غنابار یکدیگر را به مشاهده می ایستند؛ مشاهده ئی که برایشان ثابت می نماید که همسرشان از نظر ساختار ذاتیِ وجود کامل، از نظر ظرفیت های واقعاً والا و ناب ربانی بی نقص و از نظر ظرفیت های عرفانی و عاشقانه غنامند و سرشار بوده و هیچگونه کسر، فقر، خلاء و حقارتی وی را تهدید و تعقیب نمی نماید.
     از سوئی باز در پرتو همان باور و بینش به این دقیقۀ ظریفۀ عزت انگیز رسیده اند که شایستۀ هدیه به همچه یک محبوبِ کاملِ رشیدِ غنامندِ پرجاذبه ئی، هرگز و به یچروی جز «نفسِ محبت و گوهر عشق و نورِ مهربانی» نتواند بود. طبیعی و بی نیاز از برهان می نماید که چون پای هبه کردن و بخشیدنِ این نور بی بدیل حیات و گوهر ارزش نابردار زندگانی به میان آید، همۀ وجودِ همسر مهرورز و سرتاپای او به کانالی بدل خواهد شد که «حرفتی و هنری» جز رسانیدن مهر و عشقِ به معشوق و فراکشانیدن عاشق به آستان پذیرش محبوب نتواند داشت. چرا که در تلقی اینان: همسر کامل است و پر از مهر؛ و برای کامل، هبه کردن هر چیز دیگری جز مهر و دلدادگی و خلوص و... توهینی است هستی برانداز.

     اینان که خود را هم مشتاق محبوب می یابند و هم رهین پذیرش او، تلاش می ورزند تا از طریق پرتاب کردن گوهر محبت خود به آستان پذیرش و رضای او، هم با همۀ هستی و خلوص به گوهر یگانگی بیاویزند؛ هم محبوب را به تماشای هوشربای این اشتیاق باختن فراخوانند، هم به همسرگرائی ربانی و شایستۀ خود جسمیت و عینیت بخشند و هم جان جانان جوی خود را از بارهای متعفنِ خودخواهی و خودمحوری، زخمهای چرکین امتیازطلبی های تهوع آور و گونه های متنوع ابزارمحوری و... سبکدوش ساخته، با رسیدن به پالودگی و خلوصی شایسته با نور مهرورزی زینت بخشند.

     آنچه در جریان روحنوازی از ایندست و در روند کمالبار نگرش ها و گرایشهائی از این قماش، طبیعی و بی نیاز از برهان می نماید اینست که چون این برخورد دوطرفه بوده و به شدت از آن جانبداری می شود، امر تزکیه و تهذیب و تحلیه و رشد و شکوفائی و شکوهمندی و زیبائی و جلال و... به طور لاینقطع جریان داشته و همسران، در پرتو روح یگانگی و عشق به دهشی روحنواز، از پر شدن، نو شدن، نورانی شدن، شاداب شدن، پرنشاط شدن و... برخوردار بوده، آنی و کم تر از آنی احساس فقر، تنهائی، کمبود و جدائی نتوانند کرد.

خواندن 1068 دفعه

بحر ادب

  • گلچین کتاب

  • عکس جمله

  • منتخب اشعار