یکشنبه, 04 مرداد 1394 10:36

هدفی ربانی - به سوی آرامش

نوشته شده توسط 
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

     آنچه به طور اجمال همة زوجها در می یابند اینست که هدف غایی از ازدواج رسیدن به آرامش و سکینه ئی است که در سایه سار شکفتن یگانگی (زوجیت) پدیدار تواند شد و لاغیر! این هدف فقط زمانی ممکن است تحقق و تبلور عینی خود را در اقلیم زندگانیِشان به نمایش گذارد که: هر یک از زوجها، برای تبلور و جسمیت پیدا کردن زوجیت (= یگانگی)، از «بیگانگی و تنهائی و لنگه بودن» به سوی «آشنایی و جمعیت و زوجیت» بروند! چرا که نه راه دیگری برای رفتن و سپری کردن و رسیدن وجود دارد و نه ابزار و سرمایۀ دیگری.
     حال، اگر هرکدام از این دو لنگۀ یگانگی خواه، آگاهانه و یا ناآگاهانه و به هر دلیل و غرضی، از قرار گرفتن در این مسیر و انتخابِ همین جهت، ابا ورزیده و حاضر نگردند تا از ابزار و سرمایه هایی که تحقق و تبلور زوجیت در گرو بکارگیری و هزینه کردنِ آن ها می باشد بهره گیرند، یقیناً در پایان تلاش خستگی بار و رنج آور، آنچه فراچنگ شان خواهد آمد، احساس نفرت، نفاق، بی اعتمادی، فریب خوردگی، تحقیر و در نهایت جدائی و لنگه بودن خواهد بود!
     طبیعی ست که در شرایط و موقعیت هائی از ایندست، آنی واقعاً محکوم و شایستة سرزنش می باشد که به مسیر منتهی به یگانگی پشت کرده و ابزار و سرمایه هائی را که می توانستند در جهت رسیدن به یگانگی کمکش نمایند، به علت کژفهمی و خودرایی و بی توجهی و در نتیجه پشت کردن به آن ها، تحقیرشان نموده است! لذا شایستۀ آنی که دوستدار یگانگی و سکینۀ نوازشگر بالیده از آن می باشد: آنست تا فقط به سوی نور یگانگی بشتابد و نه در جهت نار بیگانگی و جدائی؛ چه در صورتیکه خود و نیروهای خود را صرف حذف و دفع عوامل آسیب رسانِ به یگانگی و زوجیت نساخته و در جهت پویائی ابزار، سرمایه ها و عواملی که یگانگی را جسمیت می بخشند بکار نیندازد، یقیناً از آن سکینه اثر و خبری نتواند یافت! و دقیقاً، رسیدن به همین باور بوده است که همسرگرایان با خرد را به زیبائی متوجه نموده است که: شایستة هر انسان احترام گذار بخود و دلسوز به خویشتن این است تا فقط همسری را انتخاب نماید که دوست دارد از جان و دل به او عشق ببازد و خدمت کند و نه اینکه او را در خدمت نیازهای گوناگون خود بگیرد! چرا که فقط در شرایط و موقعیتی از همین دست می باشد که امکان برخورداری از «امنیت راستین» آرامش نوازشگر، نشاط معنیدار و رضایت همه جانبه فراهم تواند شد.

     اینان، هرگز اصل تأهل را ابزاری برای رسیدن به راحت، کاهیدن از زحمت، برخورداری از لذت و... تلقی نکرده، آنرا امری برای دهشِ محبت و گسترش دامنۀ مهرورزی و به نمایش نهادن قدرت عشق بازی خود می شمارند. چرا که در چشم انداز اینان، وسیله قرار دادن دیگری هدف ازدواج نبوده، هرگونه چشمداشت غیرمحورانه ـ و حتی محبت طلبانه ـ در واقع امر همسرگرائی را به کاری تجارتی بدل کرده، شخصیت همسر را، تا حد ابزار و وسایل مصرفی تنزل می بخشد.

     اینان تأهل را فرصتی قدسی برای گونة ویژه ئی از عبادت و جهاد ربانی تلقی کرده، منزل را معبدی می یابند که می باید به دستور معبودی بی همتا، در آن هر چه از جنس عشق و مهرورزی دارند، بدون شائبه در معرض باختن قرار دهند!
     فرصتی که در آن همسر و دیگران، با همۀ قوای وجودی، زیبائیهای هوشربای آنانرا در امر شکوفاسازی مهرورزی مشاهده کرده، آئینه های دلفریبی می یابند که فقط نور محبت را می تابانند!
     فرصتی که در آن جسم و نیازهای جسمانی ـ به نحو کاملاً ویژه و از دیدگاه کاملاً خاصی ـ فراموش شده، جلوه های بشکوه و زیبای روح محبت جوی انسانها خود را به نمایش می گذارند!
     فرصتی که برای خواسته های خودخواهانه، تنگ نگرانه، یک جانبه، مادی و فناپذیر اجازۀ میدانداری سرکشانه، خودمحورانه و... نداده و پیدایش آن ها را ـ به عنوان اموری محوری و مالی و اعتباری و... ـ لکۀ ننگی بر دامن حیات باهمی تلقی می دارد!
     منزلی که دیوارة خشن و کدر مادیت را درهم کوبیده و از روحانیتی دل انگیز و هوشربا برخوردار می باشد.
     منزلی که به نور عشق روشن و به عطر هوشربای مهرورزی خوشبوی بوده و با نغمۀ نوازشگر قلبهائی محبت آئین همراه می باشد.
     جائی که وارد شدنِ در آن روح را آرامش، اندیشه را طراوت، احساس را شادابی، عاطفه را بالندگی و شکوفائی و همة ابعاد زندگانی را نور و نشاط و سرسبزی می بخشد.
     مکانی که در آن محبت می بالد، عشق داده و باخته می شود و مهربانی پخش می گردد.
     محلی که در آن، هر دلی برای دادن محبت می تپد و هر دیده ئی در جستجوی یاری است که پذیرای محبت باشد.

خواندن 1032 دفعه

بحر ادب

  • گلچین کتاب

  • عکس جمله

  • منتخب اشعار