یکشنبه, 10 آبان 1394 13:43

باء ـ حق جویی:

نوشته شده توسط 
این مورد را ارزیابی کنید
(0 رای‌ها)

      دومین مرحلۀ گرایش انسان به علم مرحله یی ست که انسان از درک تداوم هستیی خویش در رابطۀ با هستیی پدیده ها تا حدی دل آسوده است و می تواند اطمینان داشته باشد که مقداری از دانستنیهایش، تضمینِ تداوم هستی وی را در رابطۀ با هستی می توانند بکنند؛ و نیز در خویش نوعی احساس نیاز به شناخت آنچه نمی داند را می نماید.

     در این مرحله چند موضوع روشن است و چند تای دیگر ناروشن، چه هنوز او نمی تواند رمز این پویش و پالش را از نظر انگیزه و گاه هدف، تبیین و تفسیر نماید.
     او می فهمد که می خواهد بداند، اما نمی فهمد انگیزۀ این احساسِ نیاز و گاه ضرورتِ به فهم چیست؟! و یا نمی فهمد برای چه می خواهد بفهمد؟!

    به هر حال این مرحله خیلی نسبت به مرحلۀ اولی متکامل تر و با شوق تر و تا حدی آگاهانه تر است و رابطۀ انسان در این حرکت، رابطۀ حقیقت جوئی ست که در فرایند خویش مسئله ئی به نام «سود» یا «مفید» یت در جهتِ تداوم حیاتی را به عنوان ضرورتی بدون انفکاک، همراه ندارد.
    در این مرحله «دانستن» هدف است و چون شخص به آن رسید موضوع منتفی می شود و خاطر راضی و مشبوع.

خواندن 1270 دفعه
محتوای بیشتر در این بخش: « الف ـ حب حیات: جیم ـ ارزش جویی: »

بحر ادب

  • گلچین کتاب

  • عکس جمله

  • منتخب اشعار